Πού πήγαν ξαφνικά οι πόρτες στα μπάνια των δωματίων στα ξενοδοχεία;

05 ΦΕΒ, 2026-14:59 82

Το trend στη διαμονή που ποτέ κανείς δεν ζήτησε.

Για να διαβάσετε την υπόλοιπη είδηση πηγαίνετε παρακάτω και πατήστε το κουμπί Διάβασε Περισσότερα. Αν σας ενδιαφέρει κάποια από τις διαφημίσεις μας, είστε καλοδεχούμενοι να την πατήσετε. Με αυτό τον τρόπο μας δίνετε τα απαιτούμενα κονδύλια για να συνεχίσουμε να "φουσκώνουμε" για σας. Συντηρείτε επίσης τις οικογένειες των ανθρώπων που δουλεύουν στον όμιλο των sites μας fouska.eu-topigadi.eu.

Πού είναι τα παλιά, τα ορθόδοξα room tour των influencers που άνοιγαν πόρτες και παράθυρα, έχοντας κάποιες φορές γυρίσει από πριν το πόμολο -σαν να ήταν πάντα όλα ανοιχτά-, και έδειχναν στο διψασμένο κοινό τους τη θέα τους και τα εντυπωσιακά μπάνια των ξενοδοχείων με ντουζ – βροχή και τζακούζι;

Υπάρχουν ακόμα όλα αυτά. Εκτός από κάτι βασικό.

Πριν μέρες, δημοσίευμα της Wall Street Journal έθιγε επιτέλους το ζήτημα του τι απέγιναν οι κανονικές πόρτες στα δωμάτια των ξενοδοχείων και συγκεκριμένα αυτές στα μπάνια.

Πρόκειται για μέρος μίας ευρύτερης τάσης, κατά την οποία οι επισκέπτες ξενοδοχείων, θέλοντας και μη, αποχαιρετούν την πολυτέλεια που προσφέρει ένα πλήρως αδιαφανές χώρισμα στο μπάνιο, και αντ’ αυτού βρίσκονται μπροστά σε συρόμενες πόρτες, κουρτίνες, στρατηγικά τοποθετημένους τοίχους ή άλλα υποκατάστατα που το μόνο που δεν προσφέρουν είναι ιδιωτικότητα.

Έτσι, πολλά μπάνια καταλήγουν να μοιάζουν με καθιστικά. Και είναι πολύ συγκεκριμένα πράγματα που μπορεί να κάνεις σε ένα καθιστικό.

Στο πλαίσιο αυτό, το να μοιράζεσαι ένα δωμάτιο με τον/την αγαπημένο/η σου είναι το καλό σενάριο. Αν πρέπει όμως να μοιραστείς το δίκλινο δωμάτιο που έκλεισες με έναν φίλο ή συγγενή, τότε τι γίνεται;

Μπορεί πράγματι μία πόρτα μπάνιου από παγωμένο γυαλί ή μια ντουζιέρα με ημιδιαφανές τζάμι να δίνει κάτι σeξι, ωστόσο η απουσία πόρτας στο μπάνιο, μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα πετυχαίνει.

Κι όμως, αυτό το trend ξεπερνά το design, την αισθητική και τη δημιουργία ατμόσφαιρας.

Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, έχει να κάνει κυρίως με τη μείωση του κόστους, κάτι που καθιστά το όλο θέμα ακόμα πιο παράλογο.

Οι αλυσίδες ξενοδοχείων μεσαίας κατηγορίας λειτουργούν εδώ και καιρό με μικρά περιθώρια κέρδους, προκειμένου να διατηρήσουν τις τιμές τους ελκυστικές. Η ανάγκη λοιπόν για μείωση του κόστους έχει γίνει πιο επιτακτική και άρα στα μάτια ενός οικονομικού διευθυντή ενός ξενοδοχείου, μία απλή πόρτα μπορεί να μοιάζει με πηγή σπατάλης.

Ένα δωμάτιο, συχνά χωρίς παράθυρα και φυσικό φως, σημαίνει πιο φουσκωμένους λογαριασμούς ρεύματος και περισσότερα έξοδα για αλλαγές λαμπτήρων. Επίσης, το σκυρόδεμα και το ξύλο είναι ακριβά και οι λαβές των πορτών μπλοκάρουν και σπάνε, αναφέρει μεταξύ άλλων το δημοσίευμα.

Πολλά ξενοδοχεία έχουν περάσει ήδη στο επόμενο στάδιο, ακούγοντας την πρόταση του Bjorn Hanson, αναπληρωτή καθηγητή στο Jonathan M. Tisch Center of Hospitality του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, ο οποίος είχε θέσει το ερώτημα αν μπορεί να σχεδιαστεί ένα δωμάτιο που να μην έχει καθόλου πόρτες. Πουθενά.

«Σε αρκετά δωμάτια ο νιπτήρας και το ντους έχουν μετακινηθεί στο υπνοδωμάτιο και έχουν κλείσει την τουαλέτα με γυαλί ή την έχουν τοποθετήσει σε έναν χώρο που μοιάζει περισσότερο με ντουλάπι, κάτι που βοηθά στο δωμάτιο να φαίνεται πιο ευρύχωρο», αναφέρει ο Hanson.

Πολλές αλυσίδες ξενοδοχείων χρησιμοποιούν έναν συνδυασμό χωρισμάτων, συρόμενων πορτών και γυαλιού αντί για τις παραδοσιακές πόρτες μπάνιου, με τη διάταξη αυτή να δημιουργεί μεν περισσότερο χώρο, φως και ευελιξία, ενώ όσον αφορά τις οσμές του μπάνιου, κι αυτές αερίζονται καλύτερα.

Και αυτό είναι και το σημείο που «έχασε» τους περισσότερους και δη τους πρωτεργάτες του κινήματος Bring Doors Back, που υποστηρίζουν ότι αυτό είναι και το νόημα μιας πόρτας που απομονώνει το μπάνιο από τον υπόλοιπο χώρο του υπνοδωματίου. Να συγκρατεί τις οσμές.

Η digital marketer Sadie Lowell δουλεύει για όλους εκείνους που αντιδρούν στο νέο trend, αναζητώντας δωμάτια όπως παλιά. Το ομώνυμο account της στο TikTok μετρά 10.2k ακόλουθους.

Τι κάνει; Στέλνει email σε εκατοντάδες ξενοδοχεία με δύο απλές ερωτήσεις: «Οι πόρτες σας κλείνουν εντελώς;» και «Είναι κατασκευασμένες από γυαλί;». Χρησιμοποιεί τα ευρήματά της για να ενημερώνει τακτικά δύο λίστες: Ξενοδοχεία με πόρτες μπάνιου και ξενοδοχεία χωρίς. Η δεύτερη κατηγορία υποδιαιρείται σε «80% ιδιωτικότητα: συρόμενες πόρτες», «50% ιδιωτικότητα: γυάλινες πόρτες με τοίχους» και «μηδενική ιδιωτικότητα: χωρίς πόρτα, χωρίς τοίχο ή τοίχος με παράθυρο».

Η Lowell ελπίζει ότι η εκστρατεία της θα παρέχει αρχικά πληροφορίες που δεν γίνονται γνωστές, και ότι θα ενθαρρύνει τους ομοϊδεάτες της να απαιτήσουν να καταργηθεί αυτό που θεωρεί η ίδια βασικό δικαίωμα.

«Ίσως η ξενοδοχειακή βιομηχανία να αρχίσει επιτέλους να δίνει προσοχή και να συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να εμπορευματοποιήσει την ιδιωτικότητα», λέει η ίδια, που θα θυμάται μάλλον για πάντα τη διαμονή με τον πατέρα της σε ένα δίκλινο δωμάτιο στο Λονδίνο, το οποίο δεν είχε πόρτα μπάνιου.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ