Ο Ποσειδώνας Γιαννόπουλος σε συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο περιοδικό ΟΚ είπε πολλά. Μέσα σε όλα, μάλιστα, ο έμπειρος ραδιοφωνικός παραγωγός αναφέρθηκε στις δύσκολες καταστάσεις που κλήθηκε να αντιμετωπίσει στο παρελθόν λόγω της δημοσιοποίησης της σeξουαλικής του ταυτότητας.

• Αρχικά είπε: «στο Βέλγιο ήμουν το Ελληνάκι. Όταν ήρθα στην Ελλάδα και μίλαγα τα ελληνικά όπως η Έλενα Παπαρίζου, όταν είχε έρθει από τη Σουηδία, ήμουν το Βελγάκι. Μετά τα 22 μου, που ομολόγησα ότι είμαι γκέι στους κοινωνικούς και επαγγελματικούς μου κύκλους, άρχισα να ζω τον ρατσισμό που υπήρχε για τους ομοφυλόφιλους. Μην ξεχνάμε ότι ειδικά τη δεκαετία του ’90, όταν δήλωνες γκέι, σε κοιτούσαν με μισό μάτι γιατί σε ταύτιζαν με μια συγκεκριμένη ασθένεια, που κακώς θεωρούσαν ότι αφορούσε μόνο τους ομοφυλόφιλους. Έχω ζήσει όλων των ειδών τους ρατσισμούς».

Και συμπλήρωσε:

«Στο παρελθόν, στην Αθήνα πάντα, μου έχει τύχει να μου επιτεθούν λεκτικά τρεις άντρες ταυτόχρονα στον δρόμο. Δεν θυμάμαι πώς κατάφερα να ανταπεξέλθω. Σε τέτοιες στιγμές ανακαλύπτεις κάποιες εσωτερικές δυνάμεις που σε άλλες συνθήκες δεν αντιλαμβάνεσαι ότι τις διαθέτεις. Θυμάμαι ότι ένα ακόμα απίστευτο που βιώναμε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ήταν, όταν κυκλοφορούσαμε στις cruising areas, όπως το Πεδίον του Άρεως και το Ζάππειο, που ήταν επίσης και τόπος συνάντησης με φίλους, έσκαγαν περιπολικά και τότε οι αστυνομικοί είχαν τη συνήθεια να πηγαίνουν τους γκέι στo αστυνομικό τμήμα για εξακρίβωση στοιχείων». «Ήταν σκληρές στιγμές γιατί εξαρτιόταν και από τον αξιωματικό υπηρεσίας αν θα τηλεφωνούσαν στους γονείς σου για να τους πουν «βρήκαμε τον γιο σας στο Πεδίον του Άρεως». Όποτε κάναμε βόλτες λοιπόν εκεί, τρέχαμε να εξαφανιστούμε μόλις εμφανιζόταν περιπολικό» και κατέληξε:

«Μια φορά είχα παραμείνει στο πάρκο και ο αστυνομικός βγαίνοντας από το περιπολικό με σταμάτησε αμέσως. «Τι κάνεις εδώ;» ρώτησε. «Περίπατο. Γιατί, απαγορεύεται;» απάντησα, οπότε γύρισε και μου είπε: «Περίπατο κάνεις τέτοια ώρα στο Πεδίον του Άρεως; Τι λες, μωρή π…” και μου έριξε ένα σκαμπίλι που ακόμα το θυμάμαι. Πάντως την τελευταία δεκαετία ζω και τον ηλικιακό ρατσισμό. Έχω χάσει δουλειές στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση γιατί κάποιος μπορεί να είπε: Έλα, μωρέ, είναι μεγάλος».

Πηγή: nassosblog.gr      Αρχική